Zuid-Afrikaanse wijn en hokjes
Zuid-Afrikaanse wijnen, je houdt ervan of je hebt er een hekel aan. Dat geldt voor veel wijnliefhebbers. Nu hou ik er niet van om mensen in hokjes in te delen en zelf pas ik al helemaal niet in een hokje. Ik ben geen grote fan van Zuid-Afrikaanse wijnen, maar zo nu en dan kan ik een goede Zuid-Afrikaan echt wel waarderen.
En als ik kijk welke wijnen ik tot nu toe op mijn wijnblog besproken heb, is er een substantieel aandeel aan Zuid-Afrika toe te kennen. Puur toeval, laten we het daar op houden ;-)
Zuid-Afrikaanse wijnen zijn vaak nogal bombastisch in het fruit en alcohol. Deze Waterval heeft daar ook een tikje van, maar is toch wat lichtvoetig. Een opvallende naam voor een wijn afkomstig van de regio West-Kaap. Het is een blend van twee typerende Zuid-Afrikaanse druivenrassen: Pinotage en zoonlief Cinsaut. Pinotage is een kruising van Pinot Noir en Cinsault, vandaar zoonlief....
Direct na het openen van de fles, is de eerste geur die ik ruik die van potgrond. Dat vind ik geen slecht teken. Daarna een fruitige twist met kersen en pruimen.
Na het walsen komt er een enorme lading fruit aanzetten met banaan en aardbeiensnoepjes. De potgrond is verdwenen. Jammer, het doet wat kunstmatig aan, maar is ook best aangenaam. De kleur is magenta, licht doorschijnend. De wijn smaakt wat glad met iets zoet én bitters erin. Wat rood fruit met een pepertje en alcoholisch licht branderig. Tannines zijn niet aanwezig.
De wijn is behoorlijk viscoos. Na wat opwarmen geeft het tweede glas meer donker fruit. Geen hoogvlieger maar wel een wijn die wat kunstmatig aandoet met een behoorlijke variëteit in smaken. Verveelt daarom niet zo snel. Bij de barbeque zou deze wijn niet misstaan.
Zuid-Afrikaanse wijnen, je houdt ervan of je hebt er een hekel aan. Dat geldt voor veel wijnliefhebbers. Nu hou ik er niet van om mensen in hokjes in te delen en zelf pas ik al helemaal niet in een hokje. Ik ben geen grote fan van Zuid-Afrikaanse wijnen, maar zo nu en dan kan ik een goede Zuid-Afrikaan echt wel waarderen.
En als ik kijk welke wijnen ik tot nu toe op mijn wijnblog besproken heb, is er een substantieel aandeel aan Zuid-Afrika toe te kennen. Puur toeval, laten we het daar op houden ;-)
Zuid-Afrikaanse wijnen zijn vaak nogal bombastisch in het fruit en alcohol. Deze Waterval heeft daar ook een tikje van, maar is toch wat lichtvoetig. Een opvallende naam voor een wijn afkomstig van de regio West-Kaap. Het is een blend van twee typerende Zuid-Afrikaanse druivenrassen: Pinotage en zoonlief Cinsaut. Pinotage is een kruising van Pinot Noir en Cinsault, vandaar zoonlief....
Direct na het openen van de fles, is de eerste geur die ik ruik die van potgrond. Dat vind ik geen slecht teken. Daarna een fruitige twist met kersen en pruimen.
Na het walsen komt er een enorme lading fruit aanzetten met banaan en aardbeiensnoepjes. De potgrond is verdwenen. Jammer, het doet wat kunstmatig aan, maar is ook best aangenaam. De kleur is magenta, licht doorschijnend. De wijn smaakt wat glad met iets zoet én bitters erin. Wat rood fruit met een pepertje en alcoholisch licht branderig. Tannines zijn niet aanwezig.
De wijn is behoorlijk viscoos. Na wat opwarmen geeft het tweede glas meer donker fruit. Geen hoogvlieger maar wel een wijn die wat kunstmatig aandoet met een behoorlijke variëteit in smaken. Verveelt daarom niet zo snel. Bij de barbeque zou deze wijn niet misstaan.
Reacties
Een reactie posten